Το χρήμα ως χρέος

Το εξαιρετικό βίντεο του Paul Gringon με ελληνικούς υπότιτλους

τα υπόλοιπα μέρη εδώ: 1 2 3 4 5


ολόκληρο το βίντεο (χωρίς υπότιτλους εδώ)

MIND THE GAP

Αυτός ο άνθρωπος είναι απίστευτος. Σε όλους τους ηγέτες της Ευρώπης βλέπει κανείς μια ανησυχία, ακόμα και αγωνία για το που πάει το πράγμα με την κρίση. Ο μοναδικός που είναι απόλυτα σίγουρος σε βαθμό βλακείας είναι ο ΓΑΠ. Βασικά είναι σίγουρος επειδή του το είπαν κάποιοι που εμπιστεύεται οπότε δεν προσπαθεί να καταλάβει περισσότερο. Η αφέλεια και οι καλές προθέσεις του ΓΑΠ τον καθιστούν συμπαθητικό τόσο στους πολιτικά και κοινωνικά ανεκπαίδευτους μικρομεσαίους πτυχιούχους όσο και στους κουτοπόνηρους λαϊκούς τύπους της πιάτσας – που νομίζουν ότι τον ελέγχουν γιατί φαίνεται κορόιδο. 

Ο ΓΑΠ έχει όνομα για τους παλιούς, είναι αθλητικός για τους νεότερους και φαίνεται ακίνδυνος σε όλους.

Μια ματιά στο βιογραφικό του μπορεί να μας δώσει να καταλάβουμε που έχουμε μπλέξει

Ο χοίρος ξαναχτύπησε

Εγγονός του συνονόματου δικτατορίσκου, υπήρξε ένας κλασικός πρώην αριστερός του κώλου που έκανε αντίσταση από το Παρίσι. Το μόνο επάγγελμα που έχει κάνει στην Ελλάδα είναι αυτό του βουλευτή από το 1981. Διόρισε την κορούλα του στη βουλή την ίδια ώρα που κατηγορούσε τους άλλους για διαφθορά. Στις τελευταίες δημοτικές εκλογές η γυναίκα του κατέβηκε υποψήφια δήμαρχος Σαρωνικού, όπου πάτωσε θριαμβευτικά – σημειωτέον ότι ο πατέρας της είναι μεγαλοεργολάβος στην περιοχή. Έχει πει κατά καιρούς μεγάλες χοντράδες για πολλούς τρέχοντας μετά να γλύψει εκεί που έφτυνε όταν αντιλαμβανόταν πως δεν τον παίρνει (Γερμανοί, Αμερικάνοι, Γιωργάκης, κλπ.). Εδώ και καιρό έχει βρει ασφαλείς στόχους στην αριστερά και εκστομίζει υβριστικά σχόλια ενθαρρύνοντας όλα τα φασιστικά απωθημένα που εκκολάπτονται μέσα στο «σοσιαλιστικό» ΠΑΣΟΚ. Τελευταία έχει επιδοθεί σε επιθέσεις εναντίον των δημοσίων υπαλλήλων, από το «μαζί τα φάγαμε» μέχρι το πρόσφατο «κοπρίτες». Πρόκειται εν ολίγοις για ένα γελοίο και θρασύδειλο υποκείμενο, έναν χοίρο, τόσο εξωτερικά όσο και εσωτερικά.

Δείτε κάποιες χαρακτηριστικές στιγμές του. Τη μια να καταγγέλλει το ΚΚΕ για αδιαφάνεια στα οικονομικά του και την άλλη να ομολογεί με απόλυτη φυσικότητα πως έχει πάρει και ο ίδιος μαύρα χρήματα από επιχειρηματίες.

Κορυφαία στιγμή η δήλωσή του πως το μνημόνιο είναι ευτυχία για τη χώρα

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!

Καλές γιορτές...με το συμπάθειο

Τα 'χωσαν οι παπάδες!

Τι άλλο θα δουν τα μάτια μας! Φυλλάδιο μοιράστηκε την Κυριακή στις εκκλησίες που δηλώνει πως η χώρα βρίσκεται υπό κατοχή!

Δείτε μερικά ωραία:

«Η χώρα μας φαίνεται να μην είναι πλέον ελεύθερη αλλά να διοικείται επί της ουσίας από τους δανειστές μας...Τα μέτρα αυτά τα απαιτούν οι δανειστές μας. Δηλώνουμε δηλαδή ότι είμαστε μια χώρα υπό κατοχή και εκτελούμε εντολές των κυρίαρχων-δανειστών μας.... Όλες αυτές τις παθογένειες της κοινωνίας και της οικονομίας που σήμερα επιχειρούμε με βίαιο τρόπο να αλλάξουμε, γιατί δεν τις αλλάξαμε στην ώρα τους; Γιατί έπρεπε να φθάσουμε ως εδώ; Τα πρόσωπα στην πολιτική σκηνή του τόπου μας είναι, εδώ και δεκαετίες, τα ίδια...Πώς τότε υπολόγιζαν το πολιτικό κόστος, γνωρίζοντας ότι οδηγούν τη χώρα στην καταστροφή και σήμερα αισθάνονται ασφαλείς, γιατί ενεργούν ως εντολοδόχοι; Γίνονται ριζικές ανατροπές για τις οποίες άλλοτε θα αναστατωνόταν όλη η Ελλάδα και σήμερα επιβάλλονται χωρίς σχεδόν αντιδράσεις...Μια ηγεσία που δεν μπόρεσε να σταθεί υπεύθυνα απέναντι στο λαό, που καλλιέργησε τις πελατειακές σχέσεις, μόνο και μόνο γιατί είχε ως στόχο την κατοχή και τη νομή της εξουσίας ... Και από την άλλη πλευρά, ένας λαός, εμείς που λειτουργήσαμε ανεύθυνα...».

Είμαι φανατικός άθεος, αντιχριστιανός, και απεχθάνομαι τους παπάδες. Επίσης δεν ξέρω τι παιχνίδια μπορεί να κρύβονται πίσω από μια τέτοια παρέμβαση.

Αλλά δεν κρύβω πως το απόλαυσα!

ΥΓ: Αμέσως μετά τον Πεταλωτή, ο πρώτος που τους κατήγγειλε ήταν το ΚΚΕ. Περίεργο, δεν είναι;

ΣΥΝ ΠΛΗΝ

Πολιτικά, ο ΣΥΝ είναι εγκλωβισμένος. Από αριστερά ΚΚΕ και Ανταρσία, από δεξιά Δημοκρατική Aριστερά. Έχει μείνει μόνο ο δρόμος του «λαϊκού» ΠΑΣΟΚ με την ελάχιστη αξιοπιστία που διαθέτει. Το μέτωπο που ανοίγει είναι οι ΔΕΚΟ, εστία του παραδοσιακού συνδικαλιστικού ΠΑΣΟΚ. Αν η σύγκρουση οξυνθεί είναι πιθανό να έχουμε σοβαρές εξελίξεις με διάσπαση τμήματος του ΠΑΣΟΚ, κάτι για το οποίο προσωπικά αμφιβάλω. Ωστόσο, όλα είναι πιθανά και δεν πρέπει να κοπούν οι όποιες επαφές έχουν δημιουργηθεί με το πείραμα του Μητρόπουλου. Είναι όμως άγνωστο αν το ίδιο το «λαϊκό» ΠΑΣΟΚ είναι διατεθειμένο να ακολουθήσει τον ΣΥΝ από τη στιγμή που μπορεί να διεκδικήσει από μόνο του κάποιο μερίδιο στο πολιτικό σκηνικό.

Όσο σωστό από άποψη τακτικής κι αν είναι για τον ΣΥΝ να διεμβολίσει το ΠΑΣΟΚ, άλλο τόσο λάθος είναι –  και μάλιστα ιστορικών διαστάσεων – να συνδέσει τη μοίρα του με αυτή τη συμμαχία. Μάλλον πρέπει να κοιτάξει λίγο περισσότερο προς τη μεριά ΚΚΕ κι Ανταρσία…οι εποχή ευνοεί τον πολιτικό ριζοσπαστισμό. Δεν υπάρχει πλέον η δυνατότητα για αοριστίες του τύπου «Ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός». Αυτά μπορεί να πιάνουν στις φυσιολογικές συνθήκες που ο αριστερός κινητοποιείται από επικλήσεις στο αίσθημα της δικαιοσύνης. Στις σημερινές συνθήκες καίγεται ο κώλος μας και πρέπει κάποιος να πει τις χοντράδες που πρέπει.

Η συνεπής στάση εναντίον του μνημονίου πρέπει να επιδιώκει την κατάρρευσή του. Αυτό οδηγεί αναπόφευκτα στη χρεοκοπία και την έξοδο από το ευρώ. Μια τέτοια κατάσταση ισοδυναμεί με καταστροφή, αλλά η καταστροφή που προκαλεί το μνημόνιο είναι χειρότερη. Δεν υπάρχει καλό σενάριο και happy end σε αυτή την ιστορία και όσο κάνουμε πως δεν το καταλαβαίνουμε τόσο μένουμε πίσω από τις εξελίξεις. Το ότι η Ελλάδα θα μπει σε κάποιου είδους επαναδιαπραγμάτευση του χρέους το λέει όλος ο κόσμος, μέχρι και η Μέρκελ το έχει ανακοινώσει για το 2013. Το κρίσιμο ζήτημα είναι πότε θα γίνει και πόσο από το βάρος του θα έχει ήδη επωμισθεί η μισθωτή εργασία. Η στάση πληρωμών πρέπει να γίνει άμεσα γιατί τώρα υπάρχει δυνατότητα εκβιασμού, δηλαδή να πληρώσουν κι οι τράπεζες το κατιτίς τους.

Ένα πολιτικό κόμμα δεν μπορεί μονίμως να θέτει αιτήματα στην Ευρωπαϊκή Ένωση – που είναι και το βασικό κέντρο λήψης αποφάσεων – αλλά να διατυπώνει πολιτικές θέσεις για τη χώρα του. Ανεξάρτητα από την αντιπαράθεση στην ΕΕ (ευρωομόλογο, νομισματική χαλάρωση, υποτίμηση ευρώ, φόρος τόμπιν, κλπ.) η αριστερά στην Ελλάδα θα πρέπει να έχει κάποιο σχέδιο, πολιτικό και οικονομικό. Είναι αυτονόητο για ένα σχέδιο που θέλει να αυτοαποκαλείται αριστερό να ζητάει όχι απλά κούρεμα των κατόχων ομολόγων αλλά ξεπουπούλιασμα. (και για να μην ακούσω τις αηδίες ότι μεταξύ των κατόχων είναι και ξένα ασφαλιστικά ταμεία, ας κάνει με αυτά ειδικό διακανονισμό)

Υ.Γ. Το πολιτικό όριο που εκτιμούν οι σοβαροί τεχνοκράτες είναι η συνέχιση της πληρωμής των δημοσίων υπαλλήλων (ακόμα και με σημαντικές μειώσεις) και η διατήρηση του ποσοστού ανεργίας σε ανεκτά επίπεδα (κάτω από 20%, λέω γω τώρα). Θεωρούν ότι από αυτά τα δύο θα κριθεί η πολιτική βιωσιμότητα του μνημονίου.