ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!

Καλές γιορτές...με το συμπάθειο

Τα 'χωσαν οι παπάδες!

Τι άλλο θα δουν τα μάτια μας! Φυλλάδιο μοιράστηκε την Κυριακή στις εκκλησίες που δηλώνει πως η χώρα βρίσκεται υπό κατοχή!

Δείτε μερικά ωραία:

«Η χώρα μας φαίνεται να μην είναι πλέον ελεύθερη αλλά να διοικείται επί της ουσίας από τους δανειστές μας...Τα μέτρα αυτά τα απαιτούν οι δανειστές μας. Δηλώνουμε δηλαδή ότι είμαστε μια χώρα υπό κατοχή και εκτελούμε εντολές των κυρίαρχων-δανειστών μας.... Όλες αυτές τις παθογένειες της κοινωνίας και της οικονομίας που σήμερα επιχειρούμε με βίαιο τρόπο να αλλάξουμε, γιατί δεν τις αλλάξαμε στην ώρα τους; Γιατί έπρεπε να φθάσουμε ως εδώ; Τα πρόσωπα στην πολιτική σκηνή του τόπου μας είναι, εδώ και δεκαετίες, τα ίδια...Πώς τότε υπολόγιζαν το πολιτικό κόστος, γνωρίζοντας ότι οδηγούν τη χώρα στην καταστροφή και σήμερα αισθάνονται ασφαλείς, γιατί ενεργούν ως εντολοδόχοι; Γίνονται ριζικές ανατροπές για τις οποίες άλλοτε θα αναστατωνόταν όλη η Ελλάδα και σήμερα επιβάλλονται χωρίς σχεδόν αντιδράσεις...Μια ηγεσία που δεν μπόρεσε να σταθεί υπεύθυνα απέναντι στο λαό, που καλλιέργησε τις πελατειακές σχέσεις, μόνο και μόνο γιατί είχε ως στόχο την κατοχή και τη νομή της εξουσίας ... Και από την άλλη πλευρά, ένας λαός, εμείς που λειτουργήσαμε ανεύθυνα...».

Είμαι φανατικός άθεος, αντιχριστιανός, και απεχθάνομαι τους παπάδες. Επίσης δεν ξέρω τι παιχνίδια μπορεί να κρύβονται πίσω από μια τέτοια παρέμβαση.

Αλλά δεν κρύβω πως το απόλαυσα!

ΥΓ: Αμέσως μετά τον Πεταλωτή, ο πρώτος που τους κατήγγειλε ήταν το ΚΚΕ. Περίεργο, δεν είναι;

ΣΥΝ ΠΛΗΝ

Πολιτικά, ο ΣΥΝ είναι εγκλωβισμένος. Από αριστερά ΚΚΕ και Ανταρσία, από δεξιά Δημοκρατική Aριστερά. Έχει μείνει μόνο ο δρόμος του «λαϊκού» ΠΑΣΟΚ με την ελάχιστη αξιοπιστία που διαθέτει. Το μέτωπο που ανοίγει είναι οι ΔΕΚΟ, εστία του παραδοσιακού συνδικαλιστικού ΠΑΣΟΚ. Αν η σύγκρουση οξυνθεί είναι πιθανό να έχουμε σοβαρές εξελίξεις με διάσπαση τμήματος του ΠΑΣΟΚ, κάτι για το οποίο προσωπικά αμφιβάλω. Ωστόσο, όλα είναι πιθανά και δεν πρέπει να κοπούν οι όποιες επαφές έχουν δημιουργηθεί με το πείραμα του Μητρόπουλου. Είναι όμως άγνωστο αν το ίδιο το «λαϊκό» ΠΑΣΟΚ είναι διατεθειμένο να ακολουθήσει τον ΣΥΝ από τη στιγμή που μπορεί να διεκδικήσει από μόνο του κάποιο μερίδιο στο πολιτικό σκηνικό.

Όσο σωστό από άποψη τακτικής κι αν είναι για τον ΣΥΝ να διεμβολίσει το ΠΑΣΟΚ, άλλο τόσο λάθος είναι –  και μάλιστα ιστορικών διαστάσεων – να συνδέσει τη μοίρα του με αυτή τη συμμαχία. Μάλλον πρέπει να κοιτάξει λίγο περισσότερο προς τη μεριά ΚΚΕ κι Ανταρσία…οι εποχή ευνοεί τον πολιτικό ριζοσπαστισμό. Δεν υπάρχει πλέον η δυνατότητα για αοριστίες του τύπου «Ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός». Αυτά μπορεί να πιάνουν στις φυσιολογικές συνθήκες που ο αριστερός κινητοποιείται από επικλήσεις στο αίσθημα της δικαιοσύνης. Στις σημερινές συνθήκες καίγεται ο κώλος μας και πρέπει κάποιος να πει τις χοντράδες που πρέπει.

Η συνεπής στάση εναντίον του μνημονίου πρέπει να επιδιώκει την κατάρρευσή του. Αυτό οδηγεί αναπόφευκτα στη χρεοκοπία και την έξοδο από το ευρώ. Μια τέτοια κατάσταση ισοδυναμεί με καταστροφή, αλλά η καταστροφή που προκαλεί το μνημόνιο είναι χειρότερη. Δεν υπάρχει καλό σενάριο και happy end σε αυτή την ιστορία και όσο κάνουμε πως δεν το καταλαβαίνουμε τόσο μένουμε πίσω από τις εξελίξεις. Το ότι η Ελλάδα θα μπει σε κάποιου είδους επαναδιαπραγμάτευση του χρέους το λέει όλος ο κόσμος, μέχρι και η Μέρκελ το έχει ανακοινώσει για το 2013. Το κρίσιμο ζήτημα είναι πότε θα γίνει και πόσο από το βάρος του θα έχει ήδη επωμισθεί η μισθωτή εργασία. Η στάση πληρωμών πρέπει να γίνει άμεσα γιατί τώρα υπάρχει δυνατότητα εκβιασμού, δηλαδή να πληρώσουν κι οι τράπεζες το κατιτίς τους.

Ένα πολιτικό κόμμα δεν μπορεί μονίμως να θέτει αιτήματα στην Ευρωπαϊκή Ένωση – που είναι και το βασικό κέντρο λήψης αποφάσεων – αλλά να διατυπώνει πολιτικές θέσεις για τη χώρα του. Ανεξάρτητα από την αντιπαράθεση στην ΕΕ (ευρωομόλογο, νομισματική χαλάρωση, υποτίμηση ευρώ, φόρος τόμπιν, κλπ.) η αριστερά στην Ελλάδα θα πρέπει να έχει κάποιο σχέδιο, πολιτικό και οικονομικό. Είναι αυτονόητο για ένα σχέδιο που θέλει να αυτοαποκαλείται αριστερό να ζητάει όχι απλά κούρεμα των κατόχων ομολόγων αλλά ξεπουπούλιασμα. (και για να μην ακούσω τις αηδίες ότι μεταξύ των κατόχων είναι και ξένα ασφαλιστικά ταμεία, ας κάνει με αυτά ειδικό διακανονισμό)

Υ.Γ. Το πολιτικό όριο που εκτιμούν οι σοβαροί τεχνοκράτες είναι η συνέχιση της πληρωμής των δημοσίων υπαλλήλων (ακόμα και με σημαντικές μειώσεις) και η διατήρηση του ποσοστού ανεργίας σε ανεκτά επίπεδα (κάτω από 20%, λέω γω τώρα). Θεωρούν ότι από αυτά τα δύο θα κριθεί η πολιτική βιωσιμότητα του μνημονίου.

Michael Pettis wrote a great piece

quote:

"As a consequence we are fated to witness several years of difficult economic adjustment while everyone pretends that these countries, under the right policies, can work their way through their debt burdens.  What will really be happening is that European banks will aggressively rebuild their capital bases, with the unwilling help of the poor household sector, until they are sufficiently well capitalized to begin taking the write-offs.  Only then will we recognize that some countries cannot repay their debts". 

European Bad Bank

Due to the stability of the single currency in the first decade of the eurozone, certain governments (and banks and citizens) could borrow cheaply at low interest rates. Due to this credit boom the discounted value of sovereign bonds rose to much higher levels than the fiscal abilities of some governments could possibly afford. Equivalently, the price was rising beyond the fundamental value of the asset called Greek government bond. This is exactly a bubble and the problem is what to do with that. Sovereign debt in the Eurozone is becoming increasingly toxic.

For the moment the Eurozone authorities simply sustain the bubble saving the banks that hold potentially toxic government bonds. The ECB does not care what happens to Greece or Ireland but what happens in all Eurozone. The fate of national economies is rather irrelevant. The issue is how many toxic losses the European banking system can suffer without collapse.

The Merkel announcement of orderly debt restructuring in 2013 has been criticized in terms of a self-fulfilling interest rate explosion of sovereign debt. When the burst of a bubble is announced in a specific future date its price will fall now and interest rate swill rise. But some governments (Greece and Ireland for the moment) are already outside the financial market and interest rates do not affect them directly. The problem will be for the banks that will be forced to sell their bonds at low prices and suffer the haircut.

Suppose now that a European bad bank emerges that buys all sovereign debt junk in a ridiculously low price. The price should achieve the maximum possible haircut without jeopardizing the stability of the system. That should not be negotiable with the banks. After all they passed the stress-tests, didn’t they?

Then the bad bank takes its time to decide what to do with the junk. It could bet on the successful financial adjustment of heavy borrowers. Actually it would negotiate with national governments another – perhaps lower – haircut. That will not be too hard as long as it holds the political means to impose fiscal disciplne on its obligators.

A nice piece from Simon Johnson and Peter Boone criticizing the EU-German "orderly defaults in 2013" policy and talking of monetization

quote:

"At a minimum, the ECB will probably need to match the $1 trillion annual US rate of quantitative easing, and front-load much of it. The euro will fall, and Trichet will miss his inflation target. But Germany will boom.

At that point, the Europeans should get on with completing their monetary cordon sanitaire: orderly debt restructuring in all countries with debt burdens that are too large to be credibly restructured in Merkel’s new regime".